Соғинганим Расулим
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.
Идорада ишлаган ибратли инсонлар: ОТАҚУЛ МАВЛОНҚУЛОВ
1956-1964 йиллари Бухородаги “Мир Араб” мадрасасида таълим олгач, Ўрта Осиё ва Қозоғистон мусулмонлари диний бошқармасининг Тожикистон вакиллигида масъул котиб вазифасида иш бошлади. 1969-1974 йиллари Ливия университетларидан бирида ўқиди. Сўнгра беш йил “Совет шарқи мусулмонлари” журналида масъул котиб, 1979-1991 йиллари диний идора халқаро бўлим мудири, 1993-1994 йиллари “Ислом нури” газетаси бош муҳаррири, 1994 йилдан то умрининг охиригача Ўзбекистон мусулонлари идораси халқаро алоқалар бўлими мудири ва иш бошқарувчи лавозимларида ишлади. Кўплаб мақола ва таржималари матбуотда чоп этилган. 2000 йил вафот этган.
“Ўзбекистон мусулмонлари идораси” китобидан, 25-26-бетлар.
ЎМИ Самарқанд вилоят вакиллиги
Ҳанафий мазҳабининг тарқалиш географияси
Ҳанафий мазҳаби ҳижрий II асрдан ер юзининг турли мамлакатларига тарқалиб, дастлаб Аббосийлар давлати ундан, кейин бошқа ўлкалар томонидан қабул қилинди. Хусусан, Ироқ, Эрон, Мовароуннаҳр, Хуросон ва Туркия ҳудудларида турли давлатларда ҳукм юритган Аббосийлар, Сомонийлар, Қорахонийлар, Ғазнавийлар, Салжуқийлар, Хоразмшоҳлар, Мисрда Аюбийлар, Мамлуклар, Мовароуннаҳрда Темурийлар, Бобурийлар, Шайбонийлар давлатлари ва Усмонийлар империяси томонидан расмий мазҳаб сифатида қабул қилинган.
ХИЗМАТ ҚИЛСАНГ ХИЗМАТ КЎРАСАН
Яқин кунларда бомдод намозини ўқиб масжиддан чиққанимизда чамаси 30 ёшлардаги бир йигит олдимга келиб, домла, менга сизни ёрдамингиз керак, деб қолди ва оиласи нотинч эканлиги, турмуш ўртоғи билан онаси келиша олмай, натижада турмуш ўртоғи аразлаб кетмоқчи эканлигини айтди. Уйга сизни олиб борсам, хотинимга насиҳат қилсангиз, зора тушунса, деб қўйарда қўймай машинаси билан уйига мени олиб кетди.
ЯҚИНЛАРИНГИЗА ЯХШИЛИК ҚИЛИНГ
Умр оқар сувдек ўтиб боради.Турмуш ташвишлари билан бўлиб, баьзида яқин қариндошларимиз ҳолидан вақтида хабар олмаймиз. Қачонки бошимизга бир иш тушганда энг аввало ота-онамиз, ака – укаларимиз ёки яқинларимизни эслаб қоламиз. Уларнинг далдас-ю, маслаҳатларига муҳтожлик сезамиз.
Ойначи ва телба
Қадим замонда бир ойначи бўлган экан. Бир куни у ўз фойдасини кўзлаб бир телбага дебди: “Агар бориб одамларнинг ойналарини синдирсанг, менга ёрдам берган бўлар эдинг, кейин менинг ишим юришар эди”. Девона унинг гапига кириб, ойначининг уйига югуриб борибди ва ҳамма ойналарини битта қўймай синдирибди. Кечқурун уйига келган ойначи буни кўргач қаттиқ ғазабланибди ва тебани топиб уни койий бошлабди. Шунда у:
Динимизни ўрганмасак, нималар бўлиши мумкин?
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.
Идорада ишлаган ибратли инсонлар НОДИРХОН АЛОУДДИНОВ
1899 йили Тошкентда туғилган. Отаси Алоуддин домла “Бароқхон” мадрасаси мударриси эди. Чуқур диний билим олган, 1920-1929 йиллари жадид мактабларида муаллимлик қилган. 1929-1947 йиллари вагон таъмирлаш заводида ўт ёқувчи ва уста бўлиб ишлади. 1947 йили диний идора ташкил этилганида илк муфтий Эшон Бобохон ибн Абдулмажидхон Нодимрхон домлани ўзига ёрдамчи қилиб олади. Нодирхон домла диний идоранинг илк кутубхоначиси эди. Умрининг охиригача (1975) кутубхонада ишлаш билан бирга республика Фанлар академияси буюртмаларини ҳам бажариб турди. У киши, айниқса, навоийшуносликка муносиб ҳисса қўшга олим эди.
“Ўзбекистон мусулмонлари идораси” китобидан, 24-25-бетлар.
ЎМИ Самарқанд вилоят вакиллиги
АЁЛ ЭРИГА АЙТМАСДАН КЎЧАГА ЧИҚСА…
Бир оилада рўзғорини бутлаш учун ишга чиққан эрнинг йўқлигидан фойдаланган аёл икки боласи билан эридан берухсат тез-тез онасиникига кетиб қоладиган одат чиқаради. Эр қайта-қайта насиҳат қилиб, танбеҳ берсада фойда бўлмасди. Ҳатто айби учун кечирим сўрашни ўзига эп деб билмаган аёл “меҳрибон” яқинларининг гапига учиб, турли баҳоналар билан эрининг мол-мулкини ундириш пайида бўларди. Натижада...
Эрта тонгдан эзгу тилак
Бу кун тиладим бахту-саодат,
Аллоҳ ато этсин тинчлик ва омад.
Яна кунингизга файз ато этсин,
Бу кун барчангизга хайрли бўлсин!
Номаҳрамлар билан қўл бериб кўришиш
Динимизни, ўзлигимизни унутиб, ўзга миллатлар маданиятига эргашиш, тақлид қилиш оқибатида, динимизга ёт бўлган ва урф-одатларимиз инкор қиладиган номаъқул ишлар оддий ҳол бўлиб қолди. Шулардан бири номаҳрам аёллар билан қўл бериб кўришишдир. Бу нохуш ҳолат жамиятда Аллоҳнинг шариати ўрнига баъзи ботил ижтимоий урф-одат ва анъаналар устун бўлиши оқибатидандир. Ҳатто одамларга шариат ҳукмларидан гапириб ҳужжат келтирсангиз, сизни ғулув-чуқур кетиш, ўта мураккаблаштириш, қариндошлардан алоқани узиш ва яхши мақсадларга шубҳа қилишда айблайдилар.
Исмат Кучиев ижодидан шеърлар
Баъзан уйқу қочар хаёлим оғир,
Недан безовтаман билмайман ўзим.
Ва бирдан руҳимга нур югуради,
Осмон сарҳадига тушаркан кўзим.
Ё Аллоҳ Сен борсан, безовта қалбга,
Сенинг ёдинг билан топаман нажот.
Ва, умид қушлари тўрт томонимда,
Гўё мени чорлаб қоқади, қанот.
Сенинг ёдинг бунча хушбўй эй Раббим,
Хушбахт кунлар завқин солар дилимга.
Шунданми энг ғамгин лаҳзаларимда
Фақат Сенинг исминг келар тилимга.
Шукр, кўзларимда ёришмоқда тонг,
Шафақлар пойлайди дардчил жисмимни.
Бу мунаввар тонгда яна энтикиб-
Гулдай ҳидлаяпман хушбўй исмингни...
