Мусулмонни кофир деб бўлмайди
Аллоҳнинг ягоналиги, Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васаллам унинг элчиси эканига иймон келтирган киши мусулмон ҳисобланади.
Ислом борасидаги кўпгина хатолар қатори бу масаладаги хато ҳам асосан кишиларнинг диний билим савиясининг йўқлиги ёки хатолигидан келиб чиқади. Энг ёмони ўша камчиликни тўғрилашга ҳаракат қилмасликдир. Шу сўзни тили билан айтиб, қалби билан тасдиқ этса бўлди. Ҳеч кимга инсоннинг иймонини ўлчаш ҳуқуқи берилмаган. Минг афсуски, сохта салафий ва шу каби адашган гумроҳ кишилар гуноҳ иш қилиб қўйган мусулмонларни кофир деб, унинг қони ва молини ҳалол санамоқда.
Мусулмон кишини кофирга чиқариш мумкин эмаслиги борасида Имом Абу Довуд ривоят қилган ҳадисда бундай дейилади: “Уч нарса иймоннинг аслидир:
СЕН ОЛАМНИНГ ХЎЖАЙИНИ ЭМАССАН!
Борлиққа нисбатан ер сайёраси океандаги бир томчи сувчалик ҳам эмас. Шундай бўлсада ана шу кичкина сайёрадаги бир бўккан одамча кишиларга: "Мен сизнинг олий роббингизман!", деган эди. Муҳими шуки, ана шу "мен сизнинг роббингизман" деган одамчани бизнинг олий Роббимиз денгизнинг шўр сувига бўктирди. Сўнгра уни инсонларга ибрат бўлиши учун ўчиб қолган жасад ҳолида қирғоққа улоқтирди. Аллоҳнинг биз бандаларига ибрати кўп. Аммо ундан ибратланадиган бандалари оз. Ҳали ҳам баъзилар ўзларини борлиқнинг маркази деб ўйлашади. Ҳамма гўё уларнинг атрофидан айланиши шарт.
Улардан бўлиб қолмаслик учун доимо қуйидагиларни кўз ўнгимизда қўйишимиз лозим:
Беморлик – ҳам неъмат, ҳам...
Ислом динида касални зиёрат қилиш энг улуғ савобли амаллардан бири ҳисобланади. Барча эзгу амаллар каби бу ишни ҳам астойдил, ихлос билан адо этиш лозим. Киши бемор бўлганда савобли ва хайрли ишларни қила олмай қолса, бемор пайтида ҳам шу ишларининг савоби ёзилаверади. Муборак динимизда беморнинг ҳар бир ҳолати ибодат қилган қаторида саналади. Касаллик туфайли мусулмон киши улкан ажру савобни қўлга киритади, гуноҳлари кечирилади. Жаноби Пайғамбаримиз Расулуллоҳ саллаллоҳу алайҳи васаллам марҳамат қиладилар: "Мусулмонга қийинчилик, касаллик, ташвиш, хафалик, азият ва ғам-ғусса етадиган бўлса, ҳаттоки тикон кирса ҳам, Аллоҳ таоло ўшалар билан унинг гуноҳларини кетказади" (Имом Бухорий ва Имом Муслим ривоятлари).
Тортишув ва муросасизлик гуноҳи кабирадир
Аллоҳ таоло марҳамат қилади: «(Эй Муҳаммад), одамлар орасида шундай кимсалар борки, унинг гапирган гапи ҳаёти дунёда сизга қизиқ туюлади» (Бақара сураси, 204).
Яъни, шундай кимсалар борки, баён қилиш санъати етуклигидан гапираётган гапидан лол қоласан, ҳайратланасан. Лекин улар ёлғончи, мунофиқдирлар. Уларнинг «ҳунарлари» бу дунёдагина ўтади. Охиратда эса қалбларидаги сирлардан бохабар бўлган, ғайбларни билгувчи Зотгина ҳоким бўлади.
Бугунги кунда мана шундай гапдонлар мусулмонлар орасида ихтилоф ва тафриқани келтириб чиқармоқдаки, шу пайтгача ҳамжиҳат бўлган мусулмонлар ўзлари билмаган ҳолда тафриқага бўлиниб қолмоқдалар.
Мусулмоннинг вафодор аёли
Ашраф Али Таҳонавий айтадилар:
«Мусулмоннинг хотинидек аёлни дунёда тополмайсиз. Унинг каби вафодорни оламда йўқ. Бунинг исботи шуки, у эрнинг хизмати билан бирга унинг ота-онаси, ака-укасининг ҳам хизматини қилиб, дуосини олаверади. Ваҳоланки эрнинг ота-онасига хизмат қилиш унга вожиб эмас. Узоқ қариндошингиз келса ҳам уни ҳам очиқ чеҳра билан кутиб олаверади. Сиз йиллаб мусофирликда юрсангиз ҳам сизни кутиб юраверади. Ваҳоланки, аёлнинг рухсатисиз 4 ойдан ошиқ муддатга мусофир бўлиш мумкин эмас. Кечаси соат 2 да келсангиз ҳам, эшикни очиб, сизга овқат ҳам қилиб бераверади…
Бемор яқинларимизни карантин даврида масофадан туриб йўқлайлик!
Ислом динида касални зиёрат қилиш энг улуғ савобли амаллардан бири ҳисобланади. Барча эзгу амаллар каби бу ишни ҳам астойдил, ихлос билан адо этиш лозим. Киши бемор бўлганда соғ пайтидан кўра яхшироқ амал ёзилади. Унинг ҳар бир ҳолати ибодат қилган билан тенг.
Жаноби Пайғамбаримиз саллаллоҳу алайҳи васаллам: “Касалнинг инграши – тасбеҳ, оҳи – таҳлил, нафаси – садақа, уйқуси – ибодатдир, бир томондан иккинчи томонга ағдарилиши – Аллоҳ йўлида жидду жаҳддир. Унга соғлик вақтидаги амалдан яхшироқ амал ёзилади”, – дедилар.
СОХТА САЛАФИЙЛАРГА ЭРГАШМАНГ!
Бугунги глобаллашув жараёнида Ислом умматлари ўртасида турли тафриқалар келиб чиқмоқда. Билиб-билмай хар хил фирқаларнинг таъсир доирасига тушиб қолган баъзи ёшларнинг бундай хато йўлга кириб қолаётгани кузатилмоқда. Кейинги пайтларда Ислом мафкураси ва тарихига зид ғоялари билан қайта намоён бўлаётган “сохта салафийлик” оқими ўзларининг ақидавий ва ҳуқуқий масалаларини кўпинча суриялик Ибн Таймия (1263-1328) таълимоти билан асосламоқчи бўлишади. Ибн Таймия асарларида, исломга турли бидъатлар кириб қолгани айтилиб, мусулмонлар ва улар яшаётган жамиятларни, Қуръон ва суннат таълимотига асосланган йўлга солиш зарур, деган ғоялар илгари сурилади.
Инсон қадрланган ўлкага Аллоҳнинг раҳмати ёғилади
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳим.
Яхшиликлар, хайрли ишлар бардавом бўлиб, инсон қадри улуғланган юрт доимо тараққий этади. Халқи ҳамжиҳатликда, меҳр-муруватда умргузаронлик қилади. Шу боис ҳам мамлакатимиздаги бош ислоҳотларда инсон шаъни, унинг қадр-қимматига катта эътибор берилмоқда.
ШАХС ВА ЖАМИЯТ ҲАЁТИДА АҚИДАНИНГ ЎРНИ
Соғлом ақида улкан мўжизалар яратади. Зеро, у қайси инсоннинг қалбидан жой олса, уни хотиржам, руҳан тинч ва ҳаётидан мамнун қилиб қўяди. Ақиданинг шахс ва жамият ҳаётидаги ўрни жуда катта, самараси эса беададдир. Қуйида уларнинг айримларини зикр қилиб ўтамиз:
Биринчиси, шахсдаги нафс хотиржамликка ва ҳаётидан қўрқмай яшашга ўргатади.Мусулмонкиши ўлим ҳақ эканини, бугунми ё эртами, унга ҳам навбат етишини билади. Аллоҳ таоло умрни ўлчаб берганига аниқ ишонади. Чунки Қуръони каримда Аллоҳ таоло: “Аллоҳ бирор жонни ажали келганида кечга қолдирмас. Аллоҳ қилаётган (барча) амалларингиздан хабардордир”, деган. (“Мунофиқун” сураси, 11-оят). Шунингдек, ажали етса, уни бир лаҳзага бўлсин кейинга суриш имконсизлигини ҳам билади. Шунинг учун у ҳаёт йўлларида собитқадам бўлади, ҳеч нарса зарар қилмайди, бирор нарса учун ўзини хор қилиб қўймайди, соғлом ақида эгаси Парвардигори ҳузуридан келган ҳамма нарсани тақдирига розилик билан қарши олади.
Ғийбат барча яхшиликларни кул қилиб барбод қилади.
Билингки, ғийбат кишиларда тарқалган энг хунук хислатлардандир. Бу хислатдан кишиларнинг озгинасигина омонда қолади, холос. Агар Аллоҳ бу ёмон хислатдан асрамаса ва ёки Пайғамбари ўзи гувоҳ бўлган кишиларни бу ёмон иллатдан огоҳ этиб қайтармаса ва ёки замонасининг марди ҳақ кишилари таъсирли сўзлари ила ўз қўли остидаги кишиларни қайтармаса бундан тийилиш анча қийин ва мушкулдир.
ҚАВМИНИНГ ҚАНДАЙ ҲАМ ЁМОН ОДАМИ У!
Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи ва салламнинг барча гаплари ҳикмат эди. у зот билан бўлган ҳар-бир лаҳза дарс эди. у зот саллоллоҳу алайҳи ва салламнинг ҳар бир лаҳзалари кумуш лавҳаларга олтин ҳарфлар билан ёзилиши лозим бўлган лаҳзалардир. Расулуллоҳ саллоллоҳу алайҳи ва саллам шунақанги инсон эдиларки, у зотга ўхшагани башарият тарихида учрамайди. Бунинг ўзи алоҳида ҳикмат, алоҳида дарс. Бунинг ўзи алоҳида ёзилиши шарт!
Кибр кирган бошга илм кирмайди
Бошига ҳаво тўлиб қолган
Бир авлиё зот кўчада кетаётсалар, болалар тўп ўйнашаётган экан. Шунда у зот сўрабдилар:
— Болаларим, бу тўп сизларга нима гуноҳ қилди? Нега уни ҳадеб тепасизлар?
Болалар ичидан бир шўхроғи девонасифат авлиёни масхаралаганнамо дебди:
