КАЛОМ ИЛМИНИНГ ФАЗИЛАТИ, АҚЛИЙ ВА НАҚЛИЙ ДАЛИЛЛАРНИ ЎРГАНИШ
Бизларни онгли мавжудот қилиб яратган ҳамда Уни таниб, иймон келтирган зотлардан қилиб қўйган Аллоҳга беадад ҳамдлар бўлсин!
Ҳалоллик – икки дунё саодати
Рамозон кунлари эди. Хизмат юзасидан қўшни малҳалладаги тазияхонада эдим. Устозимиз Нуриддинхон Исломов ҳам тазия изҳор этгани ташриф буюрди. Шу жойда суҳбат асносида бир отахон узтоздан закот ва унинг ҳукмлари ҳақида савол сўради.
Унутма, Иймон яхши...!
Ҳаром иссиқ ҳар ошдан,
Ҳалол қаттиқ нон яхши.
Вафосиз қалам қошдан,
Ёрсиз ўтган он яхши!
Ҳасад қилма ҳавас қил,
Ёмон сўздан тийгин тил.
Қалби қаролардан, бил,
Ерда унмас дон яхши!
Қўлингда бўлса ҳунар,
Насибанг осон унар.
Ютуғингдан қувонар,
Битта меҳрибон яхши!
Сафар юрсанг гар узоқ,
Дўстинг тожик ё қозоқ.
Ришта боғлаб маҳкамроқ
Юргани карвон яхши!
Етимларни урганлар,
Жигардан юз бурганлар.
Шайтонни дўст билганлар,
Сизлардан тилсиз ҳайвон яхши!
Қор кетиб келар баҳор,
Ҳар умрнинг сўнги бор.
Барчамиз бир гуноҳкор,
Тавбаю-истигфор яхши!
Бўлсин десанг йўлим оқ,
Чин инсон бўл, халол, пок.
Қиёматда бор сўроқ,
Унутма Иймон яхши...!
ҲАР КЕЧАДА ВОҚЕА СУРАСИНИ ЎҚИШ
Ҳофиз ибн Асокир Абдуллоҳ ибн Масъуд ҳақида шундай ривоят қилади: “Абдуллоҳ ибн Маъсуд вафот этиши арафасида бетоб бўлиб қолди. Усмон ибн Аффон унинг зиёратига келиб: “Нимадан шикоятинг бор?” деб сўради. Ибн Маъсуд: “Гуноҳларимдан”, деди. Усмон ибн Аффон: “Нимани хоҳлайсан?” деб сўради. Ибн Маъсуд: “Раббимнинг раҳматини”, деди. Усмон ибн Аффон: “Сенга табиб буюрайми?” деди.
Сир ёпдинг имон топдинг
Ислом дини инсонларни ҳар тарафлама комил бўлишга чорлайди. Комил инсон ҳеч қачон бировни сирини очмайди. Ким бировни сирини очиб уни шарманда қилса гуноҳи азим қилган бўлади. Кўпинча икки киши ўртасида озгина келишмовчилик чиқса дарҳол бир бирини сирларини очиб шарманда қилишга тушади. Аввалам бор инсон ўз сирларини ҳар кимга айтмаслиги керак, сир эгасидан бошқага чиқдими сирлиги қолмайди. Амр ибн Оссдан ривоят қилинган ҳадисда шундай дейилган “Бировга сиримни айтсам, уни фош қилгани учун маломат қилмайман. Қандай ҳам уни маломат қилай? Ахир ўзим уни сиғдира олмадимку”. Демак, ўз ичингда сақлай олмай сирингни бировга айтдингми, у ҳам бировга айтса, сен ундан хафа бўлма. У ҳам сенга ўхшаган инсон. Пайғамбаримиз Муҳаммад саллоллоҳу алайҳи васаллам: “Ким сенга бир гап айтиб, атрофга аланглаб қўйса бу омонатдир”, деганлар. Чунки гап айтатуриб хавотирланган одам, гапимни бошқа биров эшитиб қолмасин, деган маъонда аланглаб қўйди. Демак, бу гап сир сақланиши лозим бўлади. Бу гапни сир сақламай бошқаларга айтган одам эса, хиёнаткордир.
ДЎСТ ТАНЛАШДА АДАШМАНГ
“Унвонул-баён” асарида “Дўстликни оловнинг ичида бўлса ҳам сақлагин. Сенинг дўстлигинга лойиқ бўлмаган кишининг йўлини очиқ қўй”, -деган ҳикмат келтирилган.
ОЛОВДАН ҲАМ КУЧЛИ КУЙДИРУВЧИ ЎТ
Олов ёмон нарса, бирор жойга тушса ёндириб, кул қилади. Олов яхши нарса. Унда лаззатли таомлар пиширилади, совуқда исинилади. Оловнинг яхши ва ёмон томони битта хусусиятидан: куйдиради. Демак, куйиш-куйдириш яхши ҳам ёмон ҳам бўлиши мумкин. Қозонни мой, ҳар хил ғубор босиб, уни ювганда тоза бўлмаса оловга тутилади. Ҳаммасини куйдириб, топ-тоза қилади. Шундай, олов тозалайди. Ноасл нарсаларни куйдириб йўқ қилади. Занг босиб чириган темирни оловда қиздирилса, занги кетиб қайтадан тоза ва мустаҳкам қотишмага айланади. Олов олтинни бошқа маъданлардан, қалбаки қўшимчалардан ажратади. Ана шундай, олов тозалайди.
Аллоҳ юборган буюк йўлбошчи
Аллоҳ таоло чексиз раҳмати сабаб инсониятга уларни тўғри йўлга бошлайдиган пайғамбарларни юборди. Пайғамбарлик илоҳий фазл бўлиб, Аллоҳ таоло ўзи хоҳлаган бандаларини бунга мушарраф айлаган. Пайғамбарликка на ақл, на касбу маҳорат, на ортиқча ибодат билан ва на мерос йўли билан эришиб бўлади. Балки, Аллоҳ ўз бандаларидан хоҳлаганини танлаб олади ва пайғамбарлик даражасига кўтаради. Бу даражага фақатгина Аллоҳнинг тавфиқию илҳоми ила етишилади. Аллоҳ таоло пайғамбаримиз Муҳаммад (соллалоҳу алайҳи ва саллам)ни даражаларини бошқа барча пайғамбарларга нисбатан баланд қилган. Чунки у кишидан илгари ўтган пайғамбарлар фақат бир қавмга юборилган, пайғамбаримиз эса бутун инсониятга охирги пайғамбар этиб юборилдилар. Аллоҳ таоло бу ҳақида пайғамбаримизннг ўзларига хитоб қилиб айтадики: “( Эй Муҳаммад!) Биз Сизни, ҳақиқатдан, барча одамларга хушхабар берувчи ва огоҳлантирувчи бўлган ҳолингизда (пайғамбар қилиб) юбордик ...” ( Сабъа сураси , 28- оят).
Мусаффо эътиқод – саодат калити
Бисмиллаҳир роҳманир роҳим
Билмоқ керакким, муқаддас Ислом динининг метинлиги ва Пайғамбаримиз Муҳаммад мустафо саллоллоҳу алайҳи васалламнинг йўлларининг камоли учта илмга асосланади. Булар: Фиқҳ, Ақоид ва Тасаввуф. Ушбу илмларнинг мақоми улуғ ва даражаси юксакдир. Бунга далил сифатида Имом Муслим раҳимаҳуллоҳнинг ҳазрати Умар розияллоҳу анҳудан ривоят қилган машҳур ҳадисни келтиришимиз мумкин. Ҳазрати Умар розияллоҳу анҳу айтадилар:
Расулуллоҳ тушимга кирса
Кўз ёшимга чўмилар эдим,
Расулуллоҳ тушимга кирса.
Саодатга кўмилар эдим,
Расулуллоҳ тушимга кирса.
Майли йиғлаб бўлсам ҳам адо,
Дийдорига бўлсин жон фидо.
Аллоҳ мени сийлаб мабодо,
Расулуллоҳ тушимга кирса.
Мен бандаи ожиз қулини,
Енгил қилса дард мушкулини.
Йиғлар эдим ушлаб қўлини,
Расулуллоҳ тушимга кирса.
Йўқ мен оёқларин қучардим,
Шодлигимдан кўкка учардим.
Розиман боримдан кечардим,
Расулуллоҳ тушимга кирса,
Бир четида ўша даврани,
Остонасин ўпсам Каъбани.
Суҳбатини тингласам қани,
Расулуллоҳ тушимга кирса.
Дуоларим такрору такрор,
Умидимни узмасман зинҳор.
Узоқлардан бўлса хам бир бор,
Расулуллоҳ тушимга кирса.
Титратади ҳатто шу тилак,
Дийдоридан келса гар дарак.
Битта жойда тош қотсам керак,
Расулуллоҳ тушимга кирса.
Жаҳонгирхон Баҳодирхон ўғли - ЎМИ Самарқанд вилоят вакиллиги матбуот хизмати ходими
Берса Худо берсин...
Молу мулк бевафо соҳибига ҳам,
Сулаймон давлати кўринади кам.
Шукр қил Яратган бермасидан ғам,
Берса Худо берсин, бошқаси бекор.
Мавлуди шариф муборак!
Ҳозир биз рабиъул аввал ойида турибмиз. Пайғамбаримиз Муҳаммад алайҳиссалом Фил (фил воқеаси бўлган) йилида (мелодий 571-йил), рабиъул аввал ойининг (машҳур қавлда) ўн иккинчисида Арабистон ярим ороли, Макка шаҳри, Қурайш қабиласида таваллуд топди. Бу кунларда Пайғамбаримизга кўпроқ саловатлар, саломлар, дуолар қилишимиз лозим чунки, Аллоҳ таоло бу кунларни Пайғамбаримизни туғилиши билан қадрлади. Инсонларни зулматдан нурга ва уларни тўғри йўлга бошловчи Пайғамбаримиз ростгўй Муҳаммад саллоллоҳу алайҳи васаллам туғилди. Пайғамбаримизнинг туғилиши бандалар учун Аллоҳни баракаси ва раҳмати бўлди. Ўша даврларда инсонлар жаҳолат зулуматида яшар эди. Қизларини тириклайин кўмар, кучли кучсизни еб тугатар, қўшни қўшнига ғайирлик қилар, жамиятда тарафкашликлар кўп бўлиб, ҳаёт издан чиққан эди.
