МУСЪАБ ИБН УМАЙР Исломнинг аввалги элчиси (5-қисм)
Мусъаб Мадина аҳли қалбини зуҳди, тақвоси, ихлоси ва муҳаббати билан ўзига ром этди. Улар Аллоҳнинг динига гуруҳ-гуруҳ бўлиб кира бошлади. Пайғамбар Мусъабни Мадинага юбораётган пайтда, у ердаги мусулмонлар бор йўғи ўн икки киши эди, холос. Лекин орадан бир неча ой ҳам ўтмай, уларнинг сони кескин кўпайди. Келаси йил ҳаж мавсумида Мадинадан етмиш кишидан иборат мусулмонлар гуруҳи Расулуллоҳга байъат бериш учун Мусъаб ибн Умайр бошчилигида Маккага етиб келди. Расули Акрам ўз фаросати, мардлиги ва ақл-заковати билан танилган Мусъабни танлаб, тўғри йўл тутганларини исбот этди. У вазифани чуқур англар, ўзини Аллоҳнинг динига чақирувчи, инсонларни ҳидоят ва турли йўлга чорловчи, худди Пайғамбар каби фақат етказувчи эканини яхши билар эди.
КАСБУ-ҲУНАР ҚИЛМОҚЛИК ФАЗИЛАТЛАРИ
Соғлом, ишга яроқли инсон касб эгаллаши, меҳнат қилиши керак. Чунки ҳар бир мусулмон киши ўзининг, бола-чақасининг ризқи рўзини ҳалол ва фидойи меҳнатлари билан қилмоғи фарз амаллардан ҳисобланади.
ИСЛОМ МУТААССИБЛИККА ҚАРШИ.
Ислом дини инсон ҳаётининг ҳар бир жабҳасини ўзида мужассам этган, ҳар замонга мос эзгуликка асосланган бағрикенг, мўътадил диндир. Ислом фақат диний аҳкомлардан иборат бўлган дин эмас, балки у жамият маънавияти ва маърифатини шакллантирувчи ҳамда камолга етказувчи ҳамда унинг ижтимоий-сиёсий, руҳий-маънавий талабларини қондирувчи диндир. Аммо, исломий арконларнинг ижроси баробарида инсон диний илмсизлик сабабли кўплаб муаммоларга дуч бўлиши табий ҳолдир. Мана шу муаммолардан бири мутаассиблик ва динда чуқур кетишдир.
Оила қадри
Оила бир сўз билан айтганда жамиятимизнинг кичик ажралмас бир бўлагидир. Ҳозирги кунгача мамлакатмизда ёшларга, ёш оилаларга яратиб берилаётган шароитларга қарамасдан айрим ёшларимиз оила қадрини, никоҳ ҳурматини, фарзандларни тирик етим бўлиш гуноҳини тушуниб етмаяптилар. Шайтон ўз малайлари орасидан оилани бузишга сабаб бўлган шайтонни ўзига яқинроқ ўтқазиб бу мен учун яхши иш қилди, оила бузулиши орқасидан бошқа гуноҳлар: ароқ ичиш, зино қилиш, қариндошлик ришталарини узулиши, хақорат ва шунга ўхшаш гуноҳлар келиб чиқаверади. Доимо, оила бузулди, деса ушбу ҳикоя эсимга тушаверади.
Роббимиз инъом этган саодат
Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм.
Аллоҳ таолога битмас-туганмас ҳамду санолар бўлсин.
Пайғамбаримизга мукаммал ва батамом салавоту дурудлар бўлсин.
МУСЪАБ ИБН УМАЙР Исломнинг аввалги элчиси (4-қисм)
Пайти келиб Расулуллоҳ Мусъабни улуғ бир вазифа учун танладилар ва Мадинага дин илмидан таълим берадиган муаллим қилиб юбордилар.
ЎҒИЛЛАРИМГА НАСИҲАТ
Устоз, шайх, муттақий, ҳаким Абу Муҳаммад Маҳбубий Марғилоний раҳматуллоҳи алайҳнинг “Ўғилларимга насиҳат” номли китобларидан олинди.
МЕНИНГ МАҲАЛЛАМДА ЖИНОЯТ СОДИР БЎЛМАСЛИГИ КЕРАК
Жиноятчилик – инсонларни бир биридан узоқлаштирадиган, жамият бирдамлигига раҳна суловчи, ривожланишнинг оёғига тушов, ёшларнинг эртасини барбод этувчи иллат. Хуллас, ҳар қанча ёмон таъриф бўлса шунга лойиқ тушунча.
ШУБҲАЛИ НАРСАНИ ТАРК ЭТ
عن أبي الحوارء السعدي قال قلت للحسن بن علي : ما حفظت من رسول الله صلى الله عليه و سلم ؟ قال حفظت من رسول الله صلى الله عليه و سلم دع ما يريبك إلى مالا يريبك فإن الصدق طمأنينة وإن الكذب ريبة
Абул Ҳавро Саъдий розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади: «Мен Ҳасан ибн Алига: “Расулуллоҳ солаллоҳу алайҳи ва салламдан нимани ёдлаб олгансан?” дедим. У менга Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Сени шубҳалантираётган нарсани тарк этиб, шубҳасизини ол. Чунки ростлик хотиржамликдир, ёлғон эса шубҳа-гумондир”, деб ўргатганлар, деди» (Имом Термизий ривояти).
МУСЪАБ ИБН УМАЙР Исломнинг аввалги элчиси (3-қисм)
Яна мушриклар томонидан мусулмонларга нисбатан зулм кучайганлиги сабабли, Расулуллоҳга итоат этган ҳолда, иккинчи марта Ҳабашистонга ҳижрат қилди. Хоҳ Маккада, хоҳ Ҳабаш ўлкасида бўлсин, Мусъабнинг имон қуввати ортаверди. Унинг ҳаёти янги маънога эга бўлган эди. Бу маънони унга Муҳаммад берган эдилар. Мусъаб ўз ҳаётининг буюк Яратувчиси ва меҳрибон Парвардигорига боғланадиган бениҳоят хотиржам ва хурсанд эди.
“ШИРЪАТ АЛ-ИСЛОМ” АСАРИДА ЗИЁФАТ ОДОБИ ВА УНГА ОИД ҲАДИСЛАР
Мазкур асар муалифи Муҳаммад ибн Абу Бакр ал-Жуғий[1] ал-Бухорий Ал-Ҳанафий бўлиб, бу киши “Имомзода” тахаллуси билан танилган. Машҳур тарихчи Самъонийнинг ёзишича у киши фазилатли имом, фақиҳ, воиз, адиб, шоир, тақводор, чиройли хулқли, кўп хайрли ишларни қилувчи улуғ аллома бўлган. Аллома ҳижрий 491, мелодий 1098 йил робийъул аввал ойида таваллуд топган.[2]
ИНТЕРНЕТДАН ФОЙДАЛАНИШ ОДОБЛАРИ
Аввало интернетдан фойдаланмоқчи бўлган инсон ниятини тўғри ва холис қилмоғи лозим. Албатта, мусулмон инсон хар бир ишда одоб бўлгани каби, интернетдан фойдаланишда ҳам яхшиликни, шариатда рухсат берган ишларга муносиб тарзда, иш қилиши ва ният қилиши лозимдир. Ана шундай иш қилсагина манфаат топади ва кўзлаган мақсадига ҳам эришади.
