Бузғунчи оқимларнинг аломатлари
Бузғунчилик характеридаги кўплаб оқимлар (секта) ҳеч бир давлатга ҳам миллатга ҳам ҳеч қачон фойда етказмаган. Аксинча, ҳамма вақт моддий, руҳий ёки жисмоний зарар етказиб келган. Диний оқим аъзоларини секта деб аташлари уларнинг ўзларига ҳам сира ёқмайди. Чунки “сектантлик” деганда ислом, насроний, яҳудий каби илоҳий динларга итоат қила туриб, ўша динлардаги тўғри йўлдагилардан ажралиб чиққан оқимлар тушунилишини ҳамма билишини уларнинг ўзлари ҳам билади.
ИСЛОМ ШАРИАТИДА ФАРЗАНДГА МУНОСАБАТ МАСАЛАСИ
Жоҳилият даврида арабларда фақирлик ва очликдан қўрқиб фарзандни тириклай кўмиб юбориш одати бор эди. Ҳозирги замон жоҳилиятида ҳам очлик ёки кўп сарф-харажатдан қочиб, фарзандни туғмаслик, битта ёки иккитадан орттирмаслик одати кенг тарқалган. Бу, аввало эътиқод бузуқлигига бориб тақалади. Аллоҳга иймони йўқ ёки бузуқ ақийдадаги, Аллоҳ ҳаммага ризқ беришга қодирлигини инкор этадиган одамгина фақирликдан қўрқиб ўз болаларини ўлдириши мумкин.
ИСЛОМ ШАРИАТИДА ФАРЗАНД АСРАБ ОЛИШ
Жоҳилият даврида фарзанд асраб олиш масаласи Қуръони Каримнинг “Аҳзоб” сурасида:
وَمَا جَعَلَ أَدْعِيَاءَكُمْ أَبْنَاءَكم ( سورة الأحزاب-4)
“…ва асранди болаларингизни сизга фарзанд қилган эмас”[1]
“Билиминг осмонга етган бўлса ҳам, бошқалар илмига қулоқ сол ҳар дам!”
Ургут тумани бош имом-хатиби Шоди домла ҲАҚБЕРДИЕВ билан суҳбат
Шукрнинг фазилати
Яратганимиз бизга сон-саноқсиз неъматларини мукаммал қилиб ато этган. Бу ҳақда Қуръони каримда ушбу оят нозил қилинган:
“Сизларга барча зоҳирий ва ботиний (моддий ва маънавий) неъматларини комил берди” (Луқмон, 20).
Ашъарий ва Мотурийдийлар адашганлар…ми?
Бу сарлавҳадаги гап ихтилофчи бемазҳабларнинг ҳозирда кўп тарқалмаган гапларидан бири ҳисобланади. Бемазҳаблар ақийда масаласида бир неча ихтилофни қўзғаганлар. Аммо, ҳозирча бу борадаги ихтилофлари асосан ўзларининг орасида қолиб келмоқда. Бироқ, “ашъарий ва мотурийдийлар адашганлар” деган гап ўта хатарли бўлганидан ва бу масалада бир қанча саволлар келиб турганидан бу масалани ҳам ёритиб қўйишни маъқул кўрдик.
ФИТНАЧИЛАРНИНГ ТАШҚИ АЛОМАТЛАРИ.
Ижтимоий тармоқларда Иcҳоқжон домла Бегматов билан боғлиқ гап-сўзлар тарқалди. Домланинг айтган гапларини турлича талқин қилишлар кузатилмоқда. Имом домла жамоатни бирликка чорлаётган бир вақтда бунга қарши кучлар қўлларидан келганича жамоат орасига фитна уруғларини сочишга ҳаракат қилмоқдалар. Aслида Исҳоқжон домла айтган фитначиларнинг аломатлари ҳақидаги гаплар бундан 14 аср олдин хадиси шарифларда Расулимиз алайҳиссалом томонларидан айтилган эди.
Шавқатсизлик қурбони
Аёл фарзанди дунёга келиши учун амалиёт хонасига кириб кетди. Бола туғилди. Она ҳаётдан кўз юмди. Аёлидан айрилиб, фарзанди онасиз қолганидан ота, қаттиқ хафа бўлди. Чақалоқни ўзи парваришлай олмаслигини билиб холасига берди. Ўзи етти ойдан кейин уйланди.
Шаҳидлик ниқобидаги хунрезлик
Ислом дини асослари бўлмиш Қуръони карим оятлари ва Ҳазрати Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи васалламнинг суннатларида инсон ҳаётига тажовуз этиш, ўзини ўзи ўлдириш қатъиян ман этилади. Ҳаёт Аллоҳ таоло томонидан инсонга топширилган имконият ва масъулиятдир.
Силаи-раҳм
Азизлар, мен сизарларга силаи–раҳм қилиш ҳақида бир воқеани айтиб бермоқчиман. Аслида ушбу ҳолат ҳаммамизда, ҳар биримизнинг атрофимизда бўлиб турибди. Банда улғайгунча ота-онасининг бағрида, уларнинг таъминотида бўлади. Ака-ука, опа-сингиллари билан талашиб, тортишиб, иноқ бир-бирига беғараз яхшилик соғинадиган, хавф ёки камчилик бўлса ҳимоя қиладиган, ўзида борини илинадиган бўлади. Ота-оналари уларни кўриб кўзи қувнайди. Болалари вояга етгач оилали бўлиб, уй–жой қилади, ҳаётда ўз йўлларида мустақил одимлайди. Вақти соати етиб, ота-оналари оламдан ўтганларидан сўнг ана шунда аксарият туғишганлар орасида силаи-раҳм, қариндошлик ришталари ингичкалашиб боради. Охир – оқибатда фақат тўй маъракаларда кўришадиган бўлиб қоладилар. Ўзгалар ёрдамига муҳтож бўлиб қолсалар ҳам эътибор қилмайдилар. Ўз Ташвиш, дунё ғами билан ўз қобиғига ўралиб яшайдилар. Бир пайтлар бир бўлак нонни ҳам баҳам кўрадиган оға-инилар кун келиб, бир-бирига бефарқ муносабатта бўладилар.
Имом Мотуридий бизга қандай мерос қолдирган?
Абу Мансур Мотуридийнинг кўп асарлари бизгача етиб келмаган, етиб келганлари ҳам хориждаги кутубхона ва қўлёзма фондларида сақланади. Ислом оламида машҳур бўлган “Китоб ут-тавҳид” асари 1970 йилда Фатҳуллоҳ Хулайф томонидан Байрутда, кейинчалик эса Туркияда бир неча бор нашр этилади. Сўнгиси Бекир Туплу ўғли ва Муҳаммад Аручи каби олимлар томонидан 2003 йил Анқарада чоп этилган.
Исроф-энг оғир гуноҳ
Аллоҳ таоло инсонларни турли миллат ва элат шаклида яратди. Уларни Ер юзини макон тутиб, ундаги неъматлардан истифода қилган ҳолда ҳаёт кечиришга буюрди. Яна бандаларига беҳисоб неъматларни ато этиб қўйдики буларни санаб адоғига етиб бўлмайди.
