Вояга етмаган ва яқин қариндошлар орасидаги никоҳнинг салбий оқибатлари
Барча махлуқотни жуфт қилиб яратган ва инсонни никоҳ билан шарафлантирган Аллоҳ таолога беҳад ҳамду сано ва шукуроналар бўлсин. Бу никоҳ бизларни фаҳшдан, зинодан сақловчи ҳалол билан ҳаромни ажратиб турувчи чегара тўсиқдир. “Никоҳланиш менинг суннатимдир, бас ким суннатимдан юз ўгирса, биздан эмас”, деб никоҳ билан оила қурушга даъват қилган хақ пайғамбаримиз ҳазрат Муҳаммад Мустафо саллоллоху алайхи васалам га саломларимиз бўлсин. Никоҳ муқаддас ришта бўлиб, бир оила бир жамиятни вужудга келиши демакдир. Никоҳни баъзи ҳолларда қийинчилик, етишмовчиликка сабаб бўлади, деб гумон қиладиган инсонлар ҳам учраб тўради. Аксинча, никоҳ туфайли инсонни ризқи ва давлати зиёда бўлади.
Тўрт фиқҳий мазҳаб мусулмон умматининг ижмоси
Фиқҳий масалалар бўйича машҳур, маъруф ва мўтабар бўлган тўрт мазҳаб Ҳанафий, Шофеъий, Моликий ва Ҳанбалий мазҳаблари ҳақ эканига, уларга эргашиш зарурлигига мусулмон уммати ижмо қилган. Ушбу ҳақиқатни қуруқ гап эмаслигини такидлаш учун бу борада барча маълмотлар китобларда жамланган. Бу тўртала мазҳаб бошилар мазҳабларни тузишда биринчи ўринда қуръонни, иккинчи ҳадисни, учинчи саҳобаларни гапларини ундан кейин қиёс ва истеҳсонга эргашганлар. Минг афсуслар бўлсинки ҳозирги кунда бизга мазҳаб керакмас, биз ўзимиз тўғридан тўғри динга амал қилиб кетаверамиз дейдиган мазҳабсизлар пайдо бўлиб, бугунги кунда турли хил ихтилофларга, ҳаттоки уруш қон тўкишларга сабаб бўлмоқда. Ваҳоланки, уламоларимиз фиқҳий мазҳабларга амал қилиш айниқса бугунги кунда янада аҳамиятли эканини такидламоқдалар. Чунки фиқҳий мазҳабга амал қилиш ҳозирда мавжуд бўлган турли ихтилофлар ва келишмовчиликларнинг олдини олиб, ҳар-бир киши ўз мазҳабига амал қилган ҳолда бошқа мазҳабларни ҳам ҳурматлашига сабаб бўлади.
МИССИОНЕРЛАР ТАЪСИРИДАН ОГОҲ БУЛИНГ! (...давоми)
1 -мисол. Улар мусулмон кишига ўзларини Худонинг ягоналигига ишонадиган кишилар деб таништиришади. «Сизлар каби биз ҳам Аллоҳни ягона деб ишонамиз. Бошқа христианлар каби «Худо учта» демаймиз, Исо Масиҳни Худо деб айтмаймиз», дейишади (Қаранг: «Худо биздан нима талаб қиляпти?», Германия, 4-5-бетлар).
Соддароқ мусулмон бу сўзни эшитиб, яна бир христиан мусулмон бўлибди, шекилли, деб севиниб кетади. Лекин аслида уларнинг мусулмонларга мусулмондек кўриниб, уни ўз динига оғдиришга уринишининг биринчи қадамидир бу.
Ёши улғларни эъзозлаш - исломий кадриятдир.
Дунё ҳамжамиятида кўп мамлакатлар бор, ҳар-бир халқни тарихи, диний урфу одати ва миллий қадриятлари бор, шу жумладан бизнинг жонажон ўлкамизда яшайдиган халқимизни ҳам ҳеч бир юртга ўхшамайдиган миллий, диний урфу одат ва бетакрор гўзал қадриятлари мавжуддир.
САЛОМНИНГ ФАЗИЛАТИ
Ҳар бир ота-она фарзандига тарбия-одоб берар экан, энг аввало, саломлашишни ўргатади. Жаҳонда одобнинг бу жиҳатига эътибор бермайдиган бирор миллат ёки халқ йўқ. Бежизга доно халқимиз “Гапнинг боши – калом, одоб боши – салом”, демаган.
МИССИОНЕРЛАР ТАЪСИРИДАН ОГОҲ БЎЛИНГ!
Инсон боласи туғилгандан бошлаб, яшашга, камолотга, юксакликка интилади. Ҳаёт йўли текис ва равон эмас, албатта. Одамзот гоҳида қоқилади, гоҳ йиқилади, озми-кўпми шикаст-жароҳатлар олади. Шулар билан унинг ҳаётий малакаси ошиб боради. Ақли ва фаросати чархланади. Олдинги хатолари такрорланмаслиги ва яна йиқилиб шикаст олмаслиги учун эҳтиёткорлик билан қадам босади, Куни кеча Ўзбекистон телевидениесидан намойиш этилган христиан миссионерлари фаолиятига бағишланган кўрсатув ҳам бизни хатога йўл қўймаслик учун бир огоҳлантириш бўлди.
ЖАНОЗА МАРОСИМИГА ДОИР ФИКХИЙ МАСАЛАЛАР
Жанозанинг луғатдаги маъноси «сатр» яъни тўсиш, бекитишдир. Тобутга солинган маййит ҳам тўсилган бўлади.
Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Ким бир маййитни ювса-ю, уни сатр қилса, гуноҳларидан худди онасидан туғилган кунидек бўлиб чиқади”- дедилар.
Сохта салафийлар Такфир (куфрда айблаш) масаласини сурадилар. Ҳанафийлик мазҳабида:
Имом Абу Довуд (раҳматуллоди алайҳ) Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилади: Пайгамбар (соллаллоду алайди васаллам): “Уч нарса имоннинг аслидандир. “Ла илаҳа иллоллоҳ” деган кимсага тегмаслик, уни гуноҳи туфайли кофир демаймиз, амали туфайли исломдан чиқармаймиз”, — дедилар. (Абу Довуд ривояти).
КАРАНТИН ҚОИДАЛАРИГА РИОЯ ҚИЛИНГ!
Муҳтарам юртдошлар, азиз ватандошлар бутун дунёга, инсонларнинг соғлиғига хавф солиб турган Коронавирус инфекцияси, пандемия ҳолати ҳали юртимизни тарк этгани йўқ.
Ўткинчи дунё.
Инсон дунёга келибдики молу-дунё йиғиш, бола-чақа орттириш, уй-жой қуриш каби ишлар билан машғул бўлиб умрини аксар қисми ўтиб кетганлигини сезмай қолади.
ИСЛОМ – ТИНЧЛИК ВА ОСОЙИШТАЛИК ДИНИ
Бугун биз шундай даврда яшаяпмизки “фалон киши коинотда яшаш учун жой буюртма қилибди, фалон компания у номдаги энг юқори технологияларга эга маҳсулотини тақдимот қилибди, буниси қуёш нури билан ҳаракатланадиган учар машина ишлаб чиқибди”, деса ҳеч ким ажабланмай қўйди.
ШИОРИМИЗ ЖАҲОЛАТГА ҚАРШИ – МАЪРИФАТ
Имони бутун, руҳи пок, иродаси бақувват, виждони уйғоқ одамни асло енгиб бўлмайди. Ана шундай фазилатларга эга бутун бир халқнинг қудратини тасаввур этиш қийинмас. Бугун бизни турли ахборот воситалари, хусусан, интернет сайтларининг хавфи, “оммавий маданият”нинг салбий оқибатлари кўпроқ ташвишга солмоқда.
