Аслиятни бузиб талқин қилаётган бидъатчи тоифалар ҳақида Уламолар кенгашининг ФАТВОСИ
بسم الله الرحمن الرحيم
Таассуфлар бўлсинки, ҳозирда айрим илмсиз ёшлар энг нозик ва қалтис масалаларни кўтариб, мусулмонлар бирлигига раҳна солиш билан шуғулланмоқдалар. Динда ғулувга кетиб, ғайридинлар ҳақидаги оят ва ҳадисларни нотўғри талқин қилган ҳолда уларни мусулмонларни кофирга чиқаришга қурол қилмоқдалар. Бу жуда ҳам хатарли ва қалтис йўлдир. Бу йўлда кўпчилик тойилиб, адашиб кетган. Шундай паллада ёшларни хатарлардан огоҳ этиш ҳар бир зиёли, маърифатпарвар инсоннинг бирламчи вазифалари сирасига киради.
ТИНЧЛИК МОҲИЯТИНИ АНГЛАШНИНГ ТАЛАБЛАРИ ВА АФЗАЛЛИКЛАРИ
Дунёда ижтимоий тинчликни қарор топтириш қонун устуворлигини англашни талаб қилади.
Сир эмаски, таълимнинг вазифаси одамларнинг саводини чиқариш ва ҳаётнинг кураш майдонига ижобий хислатлар билан кира оладиган авлодни тарбиялашдир. Зеро ҳар қандай жамиятда маънавий мезон моддийликдан устун қўйилган. Воқеликка таъсир ўтказиш ва унинг ҳукмронлигини мутлақ қўлга олиш учун тинчлик тушунчасини умумлаштириш керак. Яъни, тинчликни ҳамманинг мақсади, инсониятнинг биринчи талаби, жамиятнинг турли вакиллари ва барча динлар учун муштарак бўлган нарса деб эътиборга олиш зарур. Жамият орасида ўзаро меҳр-муҳаббат ва одоб-ахлоқни ёйиш керак. Чунки, фиқҳ ҳукмларини дин мақсадларидан ажратиш натижасида юзага келган салбий тушунча қарама-қарши фикрлар тарқалишига олиб келади.
Ҳадисни инкор қилувчиларнинг даъволари ва уларга раддиялар (2-мақола)
Иккинчи даъво.
Аллоҳ таоло Қуръон каримни сақлашга кафил бўлганининг хабарини бериб марҳамат қилади:
Ҳадисни инкор қилувчиларнинг даъволари ва уларга раддиялар
Ҳадисни инкор қилувчилар қуйидаги даъволарни қилади.
Биринчи даъво.
“ҲИЗБУТ ТАҲРИР” ДАЪВОЛАРИГА РАДДИЯЛАР (Халифалик борасида)
Бугунги кунда ўзларини аҳли сунна вал жамоа таркибида деб даъво қилиб, ислом давлатини барпо этишга ва ислом дини ақидасига зид ишларга даъват этаётган “Ҳизбут таҳрир” оқими ва унинг домига тушиб қолганларда атрофидагиларга нисбатан нафрат туйғуси шаклланиб қолган. Улар бошқаларни исломга, имон-эътиқодга чақиришади-ю, аммо қалбларида ўзи ваъз қилаётганларга нисбатан нафратни сақлайди. Уларнинг хатти-ҳаракатлари, даъволари ва эътиқоди аҳли сунна вал жамоа манҳажига хилоф бўлиб, мақсадлари мусулмонларга яхшилик эмас, аксинча улар орасида турли тафриқа ва зиддиятларни келтириб чиқариш эканлиги кўпчиликка маълум бўлиб турибди.
Рамазонга ажойиб туҳфа!
Аллоҳга беҳисоб ҳамду санолар бўлсинки, мўмин-мусулмонлар ойларнинг саййиди ва энг фазилатлиси бўлмиш Рамазонни ниҳоятда кўтаринки руҳда, завқу шавқ билан кутиб олмоқдалар. Рамазон фазилатларга бой ойдир.
ИСЛОМ ДИНИДА ИРИМ-СИРИМЛАР ЙЎҚДИР!
Халқ орасида қадимдан келаётган ёки бошқа халқлардан ўтиб қолган турли ирим-сиримларнинг бор. Масалан, қоронғуда ёки жума куни тирноқ олиб бўлмайди, йўлингдан мушук кесиб ўтса орқага қайтиш керак, супургини тик қўйиб бўлмайди, остона ҳатлаб сўрашиб бўлмайди, фалон кунда фалон ишни қилиб бўлмайди, 13 рақами – бахтсиз ва ҳоказо. Бу иримларда мутлақо асос йўқ.
Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам дан ривоят қилинган ҳадисларда “Фолчилик, ирим-сиримлар бутпарастлик билан баробардир”, “Ирим қилувчи ёки ирим қилдирувчи бизлардан эмас”, дейилган.
ҲАР БИР ҲАҚ СОҲИБИГА ЎЗ ҲАҚИНИ БЕРИНГ!
Аёл кишининг биринчи вазифаси уй ишларини идора қилиш, оилага қараш, болаларни бошқариш, эрига яхши муомалада бўлишдир. Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Аёл киши эрининг уйида бошлиқдир. У ўз қўл остидагиларга масъул”, деганлар. У оиласини бахтли даргоҳ, хушнуд гўшага айлантириши лозим. Бунинг учун ўз зиммасидаги вазифаларни, яхши билиши лозим бўлади.
Ўз қўлингиз билан ўзингизни ҳалокатга ташламангиз!
Аллоҳ таоло инсонга берган неъматларнинг ичида энг қимматли ва муҳимларидан бири – ҳаёт, тириклик неъматидир. Аммо жамиятимизда оз бўлса-да учраб тураётган мусибатлардан бири бу ўз жонига қасд қилишдир.
Қуръони каримнинг “Нисо” сурасида: «Ўзингизни ўзингиз ўлдирманг! Албатта, Аллоҳ сизларга раҳмлидир» деган. Инсонга ҳаёт неъматини Аллоҳ берган экан, унинг ҳаётини фақат Ўзигина олишга ҳақлидир. Ҳаттоки, ўша яшаш ҳуқуқи берилган киши ўз ҳаётига ўзи ҳам суиқасд қила олмайди. Динимизда бировни ўлдириш қанчалик оғир гуноҳ бўлса, ўзини ўзи ўлдириш ҳам шунчалик оғир жиноятдир.
Мулла Али Қорининг ҳаёти ва ижоди
Мулла Али Қорининг ҳаёти ва ижоди
Алломанинг тўлиқ исми Нуриддин Абул Ҳасан Али ибн Султон ибн Муҳаммад Қори Ҳаравий Маккий Ҳанафий бўлиб, “Мулла Али Қори” номи билан машҳур[1].
