ЁШ АВЛОДНИНГ ТАРБИЯСИГА ЭТИБОРЛИ БУЛАЙЛИК
Тарбия ҳам ота-оналарнинг бурчи ва фарзандларнинг ҳаққи.
Ота-она болаларига шахсий намуна кўрсатишлари билан бирга, уларга одобни қунт билан, зерикмасдан ўргатиб боришлари зарур. Чунки ота-онанинг болаларга берадиган нарсалари ичида енг қимматлиси ва зарурийси одобдир.
Исломда бағрикенглик ҳақида
Аввалло, бағрикенглик сўзининг луғавий ва истилоҳий маъноларига тўхталиб ўтсак. Бағрикенгликнинг луғавий маъноси ўзганинг сизга унчалик ёқмайдиган жиҳатига сабр ва тоқат қилишдир.
ИСЛОМ ВА ОММАВИЙ МАДАНИЯТ
Ислом дини энг мукаммал дин бўлиб, инсон ҳаётининг барча жабҳаларини ўз ичига қамраб олган. Яъни, мусулмон кишининг юриш-туриши, кийиниши ва бошқа барча ишлари исломий маданиятга мос келиши зарур.
Гўдак йиғиси
Анвар беш ёш бўлишига қарамай уйидаги жанжаллардан сергак тортадиган, отаси ичиб келиб онасини урмоқчи бўлиб баҳона излаши билан бурчакдаги жавон ортига беркинадиган одат чиқарган.
Экстремистик ва террорчи гуруҳлар ўз ҳаракатларини “шаръий” деб исботлаш учун ўзларини “мужтаҳид” деб эълон қилиши тўғрими? (5-мақола)
Дарҳақиқат, ҳозирги кунда жаҳонда баъзи ҳарактлар томонидан Ислом дини ҳақида турли нотўғри фикрлар тарқатилаётгани, террочилик каби иллатларни айни пайтда бевосита Исломга боғлаб, муборак динимиз ва мусулмонларга нисбатан нафрат ўтини ёқишга уринаётгани ёки ўзларининг манфур ишларини амалга оширишда “буюртма” бўйича чиқарилган махсус “фатволар”дан фаол фойдаланаётгани ҳечкимга сир эмас. Ваҳоланки, муқаддас динимиз ҳар қандай ёвузликни инкор этиши Қуръони Карим оятлари, Ҳадислар, машҳур уламоларнинг фикрлари орқали баён этилади.
КАРАНТИН ҚОИДАЛАРИГА ҚАТЪИЙ РИОЯ ҚИЛИНГ!
Аллоҳ таоло ўз ҳикмати билан гоҳида инсоният бошига турли синовларни солиб туради. Тарихга назар ташласак ўзоқ ўтмишда қанчадан қанча урушлар, табиий офатлар, касаллиг-у ўлатлар содир бўлган. Албатта бу нарсалар инсоният бошига бир бало, синов бўлиб келган. Айни пайтда бутун дунёга катта ташвиш солиб турган пандемия яъни COVID- 19 карона вирус яна бир синов тариқасида инсоният бошига хафв солиб турибди. Бу бало бизнинг юртимизни ҳам четлаб ўтмади. Албатта бу касалликни енгиб ўтиш учун бизлардан аввало сабр тоқат ва қатъий интизом керак бўлади.
ЖИҲОДЧИЛИК ҲАРАКАТИ ҲАҚИДА ТУШУНЧАЛАР
“Жиход сўзи" харакат килиш маъносини англатади. Шаръий истилоҳдаги маъноси эса, Аллоҳ ва унинг росулини буйруқларини қилишга ҳаракат қилиш ва қайтариқларидан қайтишга ҳаракат қилишга айтилади, қолаверса доимо ўз нафсини тарбиялашга айтилади.
ИСЛОМ ДИНИДА ВАҚФ ТУШУНЧАСИ
“Вақф” сўзи луғатда “тутиб туриш”,“тўхтатиш” маъноларини англатади. Шариатда эса бир молнинг аслини ушлаб туриб, фойдасини Аллоҳга қурбат ҳосил қилиш учун сарфлашга айтилади. Яъни, вақф қилинган нарса вақф қилувчининг мулкидан чиқади ва Аллоҳнинг мулкига айланади. Вақф қилиш орқали бир нарсадан келадиган фойдани вақфдан фойдаланувчилар учун сарф қилинади ва савоби вақф қилувчига абадий бўлади. Мазкур нарсанинг ўзи ушлаб турилади, ундан келадиган фойда эса, бардавом бўлиб туради.Вақф қилинган нарса сотилмайди, ҳадя қилинмайди ва мерос бўлмайди. Вақф – Исломда мустаҳаб бўлган қурбат, яъни ибодатдир.
Экстремистик ва террорчи гуруҳлар ўз ҳаракатларини “шаръий” деб исботлаш учун ўзларини “мужтаҳид” деб эълон қилиши тўғрими? (4-мақола)
Суннийлик мазҳабларида мазкур масалада ижтиҳод эшиклари ХIII асрда ёпилгани ҳамда бугунги кунда мужтаҳидлик мартабасига эришиш тўғрисида икки ҳил фикр мавжуд. Шундай бўлса-да ҳар қандай ҳолатда ҳам бирор-бир ҳукм чиқариш зарур бўлса, аввало мазҳаблар таълимотига таянилади, агар уларнинг бирортасида масаланинг ечими топилмаса, мусулмонларга осонлик ва қулай шароит яратиш нуқтаиназаридан фатво беришга салоҳиятли ҳамда ваколатли инсон томонидан фатволар чиқарилиши мумкин.
Коронавирусга чалиниб, ундан тузалган кишининг маслаҳатлари
«Кимларгадир керак бўлиб қолар, деган ўйда касаллик тарихимни ёзиб қўйяпман. Аллоҳ ҳамма беморларга шифо берсин.
Одамлар ўртасидаги ўзаро муҳаббат
"Меҳр берсанг-меҳр оласан", дейди доно халқимиз. Бу оддий қоидага кўра одам бошқаларга меҳр берса, ўзига шундай жавоб қайтади. Бировга меҳр бермаган кишининг бошқадан меҳр кутиши ёки талаб қилиши инсофдан эмас. Атрофидагиларга меҳр кўрсатган одам ҳам Раббисидан савоб олади, ҳам бошқалар муҳаббатини қозонади. Мабодо, одамлар ношукурлик қилиб, номуносиб жавоб қайтарса ҳам, у ҳеч нарса ютқазмайди. Чунки, ҳамма нарса унинг ажру савоблари амаллар китобига нақд бўлиб ёзилади. Инсон Аллоҳ ризоси учун бировларга меҳр-шафқат кўрсатади ва бошқалардан шу муносабатни кўради. Аллох таола бандаларига ўта меҳрибон. Бизни ҳам раҳм-шафқатли, меҳрибон бўлишга буюради. “Ким (бир) ҳасана (савобли иш) қилса, унга ўн баробар (кўпайтириб ёзилур). Ким (бир) ёмон (гуноҳ иш) қилса, фақат ўша (гуноҳ) миқдорида(бир гуноҳга яраша) жазоланур. Уларга ноҳақлик қилинмагай”. (Анъом сураси, 160-оят).
Исроф барака заволидир
Исроф сўзи луғатда “чегарадан чиқиш” маъносини англатади. Истилоҳда эса моддий сарф харажатларда ўз ифодасини топади.
