Дину Давлат Ҳомийси
“… Бу улуғ амир дину давлат ҳомийси, шариат ҳамда миллатнинг пушти паноҳидир”
Давлатшоҳ Самарқандий.
Буюк ўзбек шоири мутафаккир ва давлат арбоби Алишер Навоий 1441 йил 2 феврал куни Ҳиротда таваллуд топган. Алишер Навоий 4 ёшида мактабга бориб, тез савод чиқариб, туркий ва форсий тилдаги шеърларни ўқиб, ёд ола бошлаган. Ўзбек тили билан бир қаторда форсий, араб тилларини ҳам мукаммал эгаллаган. Алишер Навоий шеъриятга ғоят қизиқиб, Шарқ адабиётини қунт билан ўрганди. Оила муҳити болалигидаёқ унда адабиётга зўр ҳавас туғдирган эди.
Нега темирчининг мартабаси олимникидан устун бўлди?
Муҳаммад Шафеъ Усмонийнинг бир ҳикояси бор эди. Абдуллоҳ ибн Муборак раҳматуллоҳи алайҳи етук фақиҳ, муҳаддис ва Аллоҳнинг дўсти эди. Аллоҳ таоло у кишига баланд мартаба ато қилган эди. Вафот топганида бир киши тушида у зотни кўрди ва: «Аллоҳ сизга қандай муомала қилди?» деб сўради.
Ўзини салафий деб номлаб олган билан суҳбат
-Мен, салафийман!
-Ҳа, сен аввалги уч аср вакиллариданмисан? Ёшинг ҳам 1400 да а, шундайми?
-Йўқ, мен бошқа нарсани назарда тутяпман.
-Сен салафий деганда салафларни эмас, уларнинг тутган йўлларини айтмоқчимисан?
Мамлакатимизда давлат ва дин муносабатлари
Ўзбекистон мустақилликка эришган илк йилларидан диний соҳага ўзбек халқининг миллий маънавиятининг ажралмас қисми сифатида алоҳида эътибор қаратилди. Шу нуқтаи назардан, Ўзбекистонда давлат ва дин муносабатлари қуйидаги тамойиллар асосида олиб борилмокда:
диндорларнинг диний туйғуларини ҳурмат қилиш;
диний эътиқодларни фуқароларнинг ёки улар уюшмаларининг хусусий иши деб тан олиш;
диний қарашларга амал қилувчи фуқароларнинг ҳам, уларга амал қилмайдиган фуқароларнинг ҳам ҳукуқларини тенг кафолатлаш ҳамда уларни таъқиб қилишга йӱл қўймаслик;
маънавий тикланиш, умуминсоний ахлоқий қадриятларни қарор топтириш ишида турли диний уюшмаларнинг имкониятларидан фойдаланиш учун улар билан мулоқот қилиш йӱлларини излаш зарурати;
диндан бузғунчилик мақсадларида фойдаланишга йӱл кўймасликни эътироф этиш.
Мустақиллик йилларида диннинг ҳуқуқий давлат, фуқаролик жамиятида тутадиган ўрни ва мавқеи аниқ белгиланиб, бу соҳада мустаҳкам қонунчилик пойдевори яратилди. Жумладан, Ўзбекистон Республикаси Конституциясида "диний ташкилотлар ва бирлашмалар давлатдан ажратилган ҳамда қонун олдида тенгдирлар",деган демократик тамойил мустаҳкамлаб қўйилган. Фуқаролар миллати, ирқи ва динидан катъи назар, тенг ҳуқуқли эканлиги белгиланиб, уларнинг виждон эркинлиги, урф-одатлари, миллий анъаналари ҳурмат қилиниши кафолатланган. Ушбу конституциявий қоида 1998 йил 1 май куни қабул қилинган янги таҳрирдаги “Виждон эркинлиги ва диний ташкилотлар тӱғрисида” ги қонуннинг 5-моддасида ҳам ўз ифодасини топган. Қонунда тарихий, маданий, ижтимоий омилларни ҳисобга олинган ҳолда давлат ва диний ташкилотлар орасидаги муносабатлар белгиланган. Унга кўра, Ўзбекистон Республикасида дин давлатдан ажратилган. Ҳеч бир динга ёки диний эътиқодга бошқаларига нисбатан бирон-бир имтиёз ёки чеклашлар белгиланишига йўл қўйилмайди. Давлат турли динларга эътиқод қилувчи ва уларга эътиқод қилмайдиган фуқаролар, ҳар хил эътиқодларга мансуб диний , ташкилотлар ўртасида ўзаро муроса ва ҳурмат ўрнатилишига кўмаклашади ва экстеремизм асосида диний муносабатларни кескинлаштирилишига, турли конфессиялар ўртасида адоватни авж олдиришга қаратилган хатти-ҳаракатларга йўл қўймайди. Муаййан динга эътиқод қилувчиларни бошқасига киритишга қаратилган прозелитизм ва миссионерлик фаолияти қонунан ман этилади.
З.Эшонқулов- ЎМИ Самарқанд вилоят вакили (манбалар асосида)
Тежамкорлик-хасислик эмас
Қадим-қадимдан халқимиз томонидан асрлар оша эъзозлаб келган миллий ва диний қадриятлар ўзига хос турфа хил урф одатлар, удумлар ва маросимлар ижтимоий-маьнавий ҳаётимизнинг ажралмас қисми бўлиб қолган. Афсуслар бўлсинки, кейинги вақтларда шундай гўзал маросим, тадбирларимиз ўз-ўзини кўз-кўз қилиш, дабдабавозлик, исрофгарчилик ҳамда ортиқча бидьатларни намойиш этиш майдонига айланди.
Дунёга келишга ҳозирланаётган чақалоқ Тангри таолодан сўради!
Ривоят қилишларича, дунёга келишга ҳозирланаётган чақалоқ Тангри таолодан сўради: Эй Аллоҳим, мени дунёга келтиришинг ҳақида айтишди. Аммо у ерда қандай яшайман, ҳали жуда кичик ва кучсиз бўлсам?
Жамоат Aл-Муслимин (Ташкилот ғоялари)
Ҳаркатнинг асосий ғояси гуноҳи кабира (катта гуноҳ) қилиб, тавба қилмаган киши, жамоанинг талимотлари етиб борган бўлса-ю, уни қабул қилмаган инсонни “такфир”да айблаш ҳибобланади. Яни, улар ўз ғояларига қўшилмаган мусулмонларни имонсизликда айблашади. Шунингдек, иддаоларига кўра, ижмо, қиёс, маслаҳат ал-мурсала, истеҳсон каби шарий манбалардан ҳукм олган киши ҳам кофир, мушрик саналади.
Ўлимга тайёр туринг
Ўлимингиз олдидан: Менинг танамга нима бўлар экан?,‒ деб қайғурманг... Одамлар керакли ишларни қиладилар: Кийимларингизни ечадилар... Ювадилар... Кафанлайдилар...
Харажати енгил никоҳ баракалидир
Муқаддас динимиз кишиларни бир-бирларига меҳр-оқибатли бўлишга, бегоналарга ҳам яхши муомала қилишга ҳамда хайру эҳсон улашишга буюради.
Аллоҳдан қўрқиб тўкилган ёшлар
Ҳазрати Ашраф Али Таҳановий раҳматуллоҳи алайҳ қачонки дуо қилсалар ва кўзларидан ёш оқса, уни юзларига суртиб олар эдилар. Бир куни талабалари: “Ҳазрат! Сиз нега бундай қиласиз?” деб сўрашди.
Жамоат Aл-Муслимин (Ташкилот номи ва асосчиси ва юзага келиш тарихи)
“Жамоат ал-муслимин” (араб.-Мусулмонлар жамоаси) Мисрдаги диний-экстремистик ташкилот “ат-Такфир вал-ҳижра” номи билан ҳам машҳур.
ОТА-ОНАНИНГ ҲАҚЛАРИ
Динимиз амр этган вазифалардан бири – фарзанд тарбиясидир. Ота-оналар ўз авлодлари тарбиясига жиддий аҳамият беришлари ва ҳар қандай шароитда ҳам бунинг учун вақт топишлари лозим.Ёшларнинг нотўғри йўлга кириб қолишига, ёмон ахлоқли бўлишига аввало ота-она сабабчи бўлади.
