Жамият

Аёл ва жамият

Маълумки, ҳуқуқий демократик жамиятда маънавий-руҳий эркинликларга тобора кенг йўл очилмоқда. Соғлом фикрли ва иродали, гўзал хулқли, солиҳ амалли аёлни камолот ва ҳидоят сари йўллаш айни кунда муҳим ва долзарб вазифа эканини англаб етдик. Ҳар бир мусулмон аёли  нафақат ўзининг келажаги ва охирати учун, балки жамиятнинг истиқболи, унинг фаровонлиги учун ҳам масъул инсон эканлигини ҳис қилиши лозим. Оиласиз жамият, давлат бўлмагани каби, аёлсиз оилани тасаввур этиб бўлмайди.

 

Тилимиз бизни азиз ёки хор қилади

Ҳар куни, ҳар онда тилимиздан чиқадиган сўзлар бизни азиз ёки хор қилиши мумкин. Оилаларнинг бахтли бўлиши, мамлакатлар ўртасидаги дўстона муносабатларнинг ўрнатилиши - тилдан чиқаётган ширин сўзлар сабабидандир. Бугунги кунда кўп оилаларнинг  барбод бўлиб, тирик етимларнинг кўпайиши, ака-ука, қариндошлар бир-бири билан юз кўрмас бўлиб кетиши мана шу тиллардан шошқалоқлик билан чиққан сўзларнинг аччиқ мевасидир. Бир оғиз сўз билан диллар ором олса, бир оғиз сўз билан қалблар вайрон бўлади.

 

ЯҚИНЛАРИНГИЗА ЯХШИЛИК ҚИЛИНГ

Умр оқар сувдек ўтиб боради.Турмуш ташвишлари билан бўлиб, баьзида яқин қариндошларимиз ҳолидан вақтида хабар олмаймиз. Қачонки бошимизга бир иш тушганда энг аввало ота-онамиз, ака – укаларимиз ёки яқинларимизни  эслаб қоламиз. Уларнинг далдас-ю, маслаҳатларига муҳтожлик сезамиз.

 

Номаҳрамлар билан қўл бериб кўришиш

Динимизни, ўзлигимизни унутиб, ўзга миллатлар маданиятига эргашиш, тақлид қилиш оқибатида, динимизга ёт бўлган ва урф-одатларимиз инкор қиладиган номаъқул ишлар оддий ҳол бўлиб қолди. Шулардан бири номаҳрам аёллар билан қўл бериб кўришишдир. Бу нохуш ҳолат жамиятда Аллоҳнинг шариати ўрнига баъзи ботил ижтимоий урф-одат ва анъаналар устун бўлиши оқибатидандир. Ҳатто одамларга шариат ҳукмларидан гапириб ҳужжат келтирсангиз, сизни ғулув-чуқур кетиш, ўта мураккаблаштириш, қариндошлардан алоқани узиш ва яхши мақсадларга шубҳа қилишда айблайдилар.

 

Жанозахон бенамозлар

Иносон вафот этса унга мусулмонлар жоноза ўқиб, ҳаққига дуо қиладилар. Аммо баъзи одамлар борки фарз намозини ўқигани тоқати йўқ ёки таҳорати йўқ. Бироқ ўзларича марҳумни ҳаққига дуо қилмоқчи бўладилар.

 

БАДАНГА СУВРАТ ЧИЗИШНИНГ ОҚИБАТИ

Яратган зот томонидан инсонга берилган неъматларни санаб адоғига етолмайсиз. Аллоҳ таоло ўзининг каломи шарифида шундай марҳамат қилади: “Биз Одам болаларини азиз-мукаррам қилдик (улуғладик)”, “Дарҳақиқат Биз инсонни энг гўзал шаклу шамойилда яратдик”. Парвардигори олам инсонни гўзал сувратда бенуқсон яратиб, уни мукаррам қилди, яъни бошқа махлуқотлари ичида азиз қилиб қўйди. Инсон учун неки зарур бўлса, унинг жисми ва атрофида муҳайё қилди. Бунинг эвазига эса биздан арзимаган нарса – шукр айтишни, ибодатни талаб қилди холос.

 

ТИНЧЛИКНИНГ ҚАДРИГА ЕТАЙЛИК

           Ислом дини тинчлик ва раҳмат динидир. Илоҳий дастур – Қурьони  карим тонгга қадар тинчлик ҳукм сурган кечада нозил бўлди. У тинчликка чақиради, кизиқтиради ва тарғиб қилади. Уруш, ўзаро низо ва фирқаланишни қоралайди. "Агар улар сулҳга мойил бўлсалар, Сиз ҳам унга мойил бўлинг ва Аллохга таваккул қилинг! Албатта, У Эшитувчи ва Билгувчидир" (Анфол, 68).

 

Нега эр-хотин орасида хиёнат кўпаймоқда?

Дилмурод билан Дилдора оила қуриб, беш йил бирга яшашди. Икки нафар фарзанднинг ота-онаси бўлишди. Ҳа, фарзанд оила қувончи деймиз. Улар учун елиб-югурамиз. Фарзандлари бўй тортиб, ташвишлари ҳам шунга яраша бўлишига қарамай ота бўлмиш бир ишнинг бошини тутай демади. Онда-сонда қўлига тушадиган пулга ҳам аввал ичарди. Шундан қолгани уйга келарди. Бундай пайтда Дилдоранинг жағи очиларди:

 

Тил – миллатнинг юрагидир

1989 йил 21 октябрь куни ўзбек тилига давлат тили мақоми берилган эди. Бугун, 21 октябрь, 2019 йил ушбу воқеага 30 йил тўлди. Ушбу сана мамлакатимизда кенг нишонланмоқда. Ўзбекистон Республикаси Президенти Шавкат Мирзиёев 4 октябрь куни “Давлат тили ҳақида"ги қонуннинг 30 йиллигини муносиб нишонлаш тўғрисидаги қарорни имзолаган эди.

 

Муқаддас неъмат

Инсон учун энг улуғ неьматлардан бири бу ҳаёт неьматидир.  Ҳар бир инсон ўзига берилган ушбу неьматини давом эттириш учун ўзидаги бор имкониятни ишга солиши лозим бўлади. Жамиятнинг ҳар бир аьзоси хоҳ у ёш-қари, хоҳ эркагу-аёл бўлсин атрофида яшаётган бошқа аьзоларнинг ҳақ-ҳуқуқларини, биринчи навбатда уларнинг ҳаётларини ҳурмат қилиши керак. Ислом динида кишиларга озор етказиш, камситиш ёки уларнинг қонини ноҳақ тўкиш ман килинади. Бу энг улкан гуноҳлардан ҳисобланади. Инсон қонини ноҳақ тўкканлар бу дунёда ҳам охиратда ҳам азобу уқубатга гирифтор бўлади. Инсон фарзанди ҳар қандай ҳолатда ҳам Аллоҳ таоло томонидан берилган бу улуғ ҳаёт неьматига яъни Аллоҳнинг омонатига хиёнат қилиши мумкин эмас. Ҳар қандай муаммонинг ҳам ечими топилади. Унга фақат сабр қилиши ва тақвода бўлиши лозим. Шунда Аллоҳ таолонинг ўзи мушкулларнинг ечимини бериб ва ҳатто кенг ризқ ҳам ато этади. Бу ҳақда қуръаони каримда Аллоҳ таоло шундай деб марҳамат қилган:

 
 
 
Ўқиш учун ушбу тугмани босинг