Жамият

СИЛАИ РАҲМ ФАЗИЛАТЛАРИ

         “Силаи раҳм” арабча сўз бўлиб, “сила” - боғламоқ, “раҳм” –қариндошлак, маъноларини англатади яъни, “қариндошлик  риштасини боғлаш” маъносидадир. Қариндошлар деганда, аввало ота-она, фарзандлар, ака-ука, опа-сингиллар ва яқин қариндошлар тушунилади. Ислом динида аввалдан қариндошлар билан яхши муомала қилишга буюрилади. Ҳаттоки, қариндошлар билан борди-келди қилиб, улар билан ришталарни боғлашни ибодат даражасига кўтарган.

 

"Мен дин кишиларини ёмон кўраман..."

Шайх Муҳаммад Ғаззолий раҳимаҳуллоҳ айтадилар:

Хонамга бир қиз кирди. Аввал унинг кийиниши менга ёқмади. Аммо унинг кўзида ва ҳолатида кишининг раҳмини келтирадиган ғам ва маҳзунлик кўрдим. У ўтиргач менга ташвишлари ҳақида гапирди ва мендан яхшилик умид қилди.

 

Тўй-ҳашамларни тартибга солиш бўйича қарор кучга кирди

Ўзбекистон Республикаси Олий Мажлис Сенати ва Қонунчилик палатаси Кенгашлари 14 сентябрь куни тўй-ҳашамлар, оилавий тантаналар, маърака ва маросимлар, марҳумларнинг хотирасига бағишланган тадбирлар ўтказилишини тартибга солиш тизимини такомиллаштириш тўғрисидаги қарорни қабул қилган эди.

 

Кийим – инсон зийнати

Инсон ўзининг ташқи кўриниши ва либоси билан гузал бўлишга ҳамиша ҳаракат қилади. Ҳар бир ҳалқнинг ўзига мос, миллатини билдириб турадиган кийимларига эга. Ҳозирги замонда кийимларнинг ҳалқаро андозалари ҳам ишлаб чиқилган бўлиб, буни “кийиниш маданияти” деб ҳам аташади. Кийимларга бағишланган кўргазмалар,фестиваллар ва танловлар ўтказилади.

 

Ҳаё имон белгиси

Ҳазрати Али розияллоҳу анҳу дейди: Кимда олти хил табиат жамланган бўлса, у жаҳаннамдан омон қолади, жаннатга тушади: Аллоҳни таниб, Унга итоат этса; шайтонни билиб, унга эргашмаса; ҳақни англаб, унга таслим бўлса; ботилни сезиб, ундан қочса; дунёни тушиниб, унга кўнгил бермаса; охиратни ўйлаб, унга ҳозир турса”.

 

Гиёҳвандлик-умр заволи

Ҳозирги кунда инсониятни ташвишга солаётган глобал муаммолардан бири гиёҳвандликдир. Обод ватанимизда бу жирканч иллатга қарши кескин чоралар кўрилиши хақида қонунларимизда белгилаб қўйилган. Гиёҳвандликка ружу қўйганлар қуйидаги иллатларга чалинадилар. Биринчидан гиёҳванд киши ўз соғлигидан айрилади. Иккинчидан уларнинг фарзандлари ногирон туғилади. Учинчидан  оиласидаги бор бисотидан айрилиб, оилавий тинчлиги бузилади, оила порокандаликка юз тутади. Тўртичидан юрт ва жамият тинчлиги ва фаровонлигига катта зарар етказади. Бешинчидан алал оқибат манқуртга айланади ва тубсиз жарга қулайди, икки дунёда ҳам нажот топмайди. Бундай вазиятга тушишдан Аллоҳ асрасин.

 

Касб – ҳунар фазилати

Ислом дини ўзининг илоҳий ишоралари билан бу дунёда  тинч-омон,  фаровон ҳаёт кечиришга, охиратда саодат аҳлидан бўлишга даъват этади. Албатта Аллоҳ таолонинг фазли карамига эришмоқчи бўлган инсон меҳнат қилиши, ҳалол касб–ҳунар билан машғул бўлиши лозим.  Бу эса унга нажот ва бахт келтиради ва  Аллоҳнинг  розилигини топишига васила бўлади. Чунки инсон ҳаёти учун уй – жой , улов, озиқ – овқат  ва  бошқа рўзғор анжомлари, кийим  ва либосларга эҳтиёж сезади. Уларнинг барчаси касб–ҳунар  ва меҳнат қилиш орқали ҳосил бўлади.  Зеро Пайғамбар алайҳиссалом ҳадиси шарифларида: “Аллоҳ таоло ҳунарманд бандани севади”, деб айтганлар.

 

Бадназарликнинг балолари

Зулфиқор Аҳмад Нақшбандий «Ҳаё ва покдомонлик» китобида шундай ҳикоя қилади: 
«Пайғамбар алайҳиссалом айтадилар: «Бегона аёлга қарашлик шайтон ўқларининг ичида заҳарланганидир»
(Ўқ тегиб ўлдирмаса-да, заҳари албатта қалбни ўлдиради).

 

Умрнинг қадри

Доно халқимиз умрни оқиб ўтаётган дарёга ўхшатади. Дарҳақиқат, юз ёшга кирган киши ҳам,  дунёга келиб ҳеч қанча яшамаганлигини тан олади. Бу фоний дунёнинг битмас туганмас ишларини охирига етказа олмаганлигидан шикоят қиладиганлар ҳам топилади. Бу ҳам ўз йўлига, аммо, умр деб аталган Аллоҳнинг улуғ неъматини дунёсига ҳам, охиратига ҳам фойда келтирмайдиган, бекорчилик, уйқу, ёки бемаъни ишлар билан машғул бўлиб ўтказаётган инсонга нима дейиш мумкин?  Қиёматда энг кўп савол-жавоб қилинадиган, ҳар бир нафаси, ҳар бир қадами учун жавоб берадиган инсон, бу дунёда бемаъно гапни кўп гапирган, бемаъно ишга машғул бўлган киши эканлиги ҳадис шарифларда баён қилинган. Умрнинг ҳар сониясини қадрига етиш лозимлиги ҳақида, Ибн Аббос р.а. ривоят қилган ҳадисда Пайғамбаримиз а.с. марҳамат қиладилар: Расулуллоҳ с.а.в. бир одамга насиҳат қилиб, унга: “Сен беш нарсани беш нарсадан аввал ғанимат билгин: ёшлигингни қарилигингдан аввал, саломатлигингни касал бўлишингдан аввал, бойлигингни фақир бўлишингдан аввал, бўш вақтингни бир ишга машғул бўлмасингдан аввал ва ҳаётлигингни ўлимингдан аввал ғанимат билгин”. – дедилар (Имом Ҳоким ривояти).   

 

Садақанинг турлари

Садақанинг турлари кўп бўлиб, мусулмон инсон уни ғанимат билиши лозим.

      Йўлдан адашган инсонга тўғри йўл кўрсатиш садақадир. Йўлдаги азият берадиган нарсани олиб ташлаш садақадир. Тили дудуқ кишининг муроду-мақсадини баён қилиб бериш ҳам садақадир. Мусо алайҳиссаломнинг тилида дудуқлик бўлиб, тили тутилиб қолар эди. Аллоҳ таолодан бу дардни кетказишини сўраб дуо қилганида унинг дуосини мустажоб қилди. Бу дудуқлик Фиръавн ҳузурида чўғни танаввул қилиши асорати эди.

 
 
 
Ўқиш учун ушбу тугмани босинг