Саҳобалар ҳаёти

МУСЪАБ ИБН УМАЙР Исломнинг аввалги элчиси (4-қисм)

Пайти келиб Расулуллоҳ Мусъабни улуғ бир вазифа учун танладилар ва Мадинага дин илмидан таълим берадиган муаллим қилиб юбордилар.

 

МУСЪАБ ИБН УМАЙР Исломнинг аввалги элчиси (3-қисм)

Яна мушриклар томонидан мусулмонларга нисбатан зулм кучайганлиги сабабли, Расулуллоҳга итоат этган ҳолда, иккинчи марта Ҳабашистонга ҳижрат қилди. Хоҳ Маккада, хоҳ Ҳабаш ўлкасида бўлсин, Мусъабнинг имон қуввати ортаверди. Унинг ҳаёти янги маънога эга бўлган эди. Бу маънони унга Муҳаммад берган эдилар. Мусъаб ўз ҳаётининг буюк Яратувчиси ва меҳрибон Парвардигорига боғланадиган бениҳоят хотиржам ва хурсанд эди.

 

МУСЪАБ ИБН УМАЙР Исломнинг аввалги элчиси (давоми)

Ҳеч қанча ўтмай, Мусъаб имон калимасини айтиб, Ислом динини қабул қилди. Мусъаб ёш бўлса-да, улуғ ҳикмат ва юксак қатъият соҳиби эди. Онаси Хунос бинти Молик Ислом динига қаттиқ қарши турарди. Шунинг учун Мусъаб имон келтирган пайтида ер юзида унга онасидан хавфлироқ кимса йўқ эди. Бутун Макка мушриклари, бут-санамлари ва саҳролари Мусъабга қарши кучга айланганда ҳам, онасининг хусуматичалик қўрқинчли эмасди.

 

МУСЪАБ ИБН УМАЙР Исломнинг аввалги элчиси

Тарихчилар таърифича, Мусъаб ибн Умайр Маккада қурайшлик йигитлар сараси бўлиб, у энг асл ва хушбўй атрлардан фойдаланган. У бадавлат хонадонда дунёга келгани сабабли тўқчилик, фаровонлик ва мўл-кўл неъматлар ичида ўсиб улғайди. Макка ёшлари орасида ота-онаси тарафидан энг кўп эркаланган бола ҳам Мусъаб бўлса ажаб эмас. Ниҳоятда ёқимтой ва чиройли йигит бўлгани учун Макка аҳли суҳбат ва гурунгларда уни мақтаб тилга олишарди.

 

Ҳалол ва ҳаромни энг яхши билувчи инсон

Пайғамбаримиз Муҳаммад (соллаллоҳу алайҳи васаллам)га етмиш кишидан иборат ансорийлар иккинчи Ақаба байъатини беришаётган вақтда, улар орасида юзидан нур таралиб турган, қарашлари маъноли ёш бир йигит ҳам бор эди.

 

Оиша онамизнинг кунялари ва лақаблари

Ҳаммамизга маълумки, арабларда кунялаш одати бўлган. Ҳамманинг қилган улуғ ишларига нисбатан кунялар қўйилади. Куня улуғлик ва шараф рамзи ҳам ҳисобланади.

 

Масжид кабутари

Улуғ саҳобалардан бўлмиш Абдуллоҳ ибн Зубайр ибн Аввом ибн Хувайлид ал-Асадий ибн Асад ибн Абдул-уззо ибн Қусой ибн Килоб ибн Мурродир. Кунялари: Абу Хубайб ёки Абу Бакр бўлган. Оналари – Асмо бинти Абу Бакр розияллоҳу анҳумо, холалари – Оиша онамиз розияллоҳу анҳодирлар. Абдуллоҳ ибн Зубайр розияллоҳу анҳу ҳижратнинг биринчи йили дунёга келдилар. Мадинада туғилган илк чақалоқ эдилар. Оналари Асмо розияллоҳу анҳо у кишига Маккада эканликларида ҳомиладор эдилар. Мадинада Қубо деган ерга етганларида у кишини дунёга келтирдилар.

 

Абу Бакр ас-Сиддиқ - Абдуллоҳ ибн Абу Қуҳофа

Абу Бакр ас-Сиддиқ исмига ундан розилик чиқируви билан Абу Бакр, Сиддиқ, Атиқ, Соҳиб, Атқо, Аввоҳ, Ғордаги икки кишининг бири, Расуллуллоҳнинг ҳалифаси деган исмлар белгиланган. У зот Фил йилидан икки йилу олти ойдан кейин ҳижратдан 50 йил олдин 574 милодий йилда таваллуд топган.

 

Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг энг ёш саркардаси

Усома ибн Зайд розияллоҳу анҳу дунёга келганларида бутун мусулмонлар жуда хурсанд бўлишган эди. Чунки Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламни хурсанд қилган барча нарса мусулмонларни ҳам хурсанд қилар эди. Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг хурсанд бўлишлари сабаби, Усома розияллоҳу анҳу Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламнинг энг яқин кишиларидан бўлган Зайд ибн Ҳориса розияллоҳу анҳунинг фарзандлари эдилар. Зайд ибн Ҳориса розияллоҳу анҳу “Ҳиббур Расул” (Расулуллоҳнинг севикли кишиси) деган лақаблари бор эди. Ўғиллари Усома розияллоҳу анҳу эса “Ибнул ҳиб” (Севиклининг ўғли) деган лақабга сазовар бўлдилар.

 
 
 
Ўқиш учун ушбу тугмани босинг